مستغرق در وقت محلّ نيّت آنها آنى بعد از تحقّق وقت مىباشد . و در ذيل شرط سوّم مىنويسند : مقصود از مسجد جامع ، مسجدى است كه اهل شهر جهت اقامه جماعت و گذاردن فريضه نماز اجتماع مىكنند اگرچه مسجد بزرگ شهر نيز نباشد ، بنابراين در امثال مسجد قبيله و معابدى كه در قراء و قصبات مىباشد اداء اعتكاف صحيح نيست . قوله : و يشترط فى صحته : يعنى صحّت اعتكاف . قوله : و ان لم يكن لاجله : ضمير در [ لم يكن ] به صوم و در [ لاجله ] به اعتكاف عود مىكند . قوله : فلا يصحّ الّا من مكلّف يصحّ منه الصّوم : ضمير در [ لا يصحّ ] به اعتكاف عود مىكند و در [ منه ] به مكلّف راجعست . قوله : فى زمان يصحّ صومه : يعنى صوم مكلّف . قوله : و اشتراط التّكليف فيه : ضمير در [ فيه ] باعتكاف راجع است . قوله : على صحّة صومه : يعنى صوم صبىّ . قوله : صرّح بشرعيّته : يعنى شرعى بودن صوم صبىّ . قوله : فليكن الاعتكاف كذلك : يعنى در نتيجه اعتكاف نيز بايد از صبىّ شرعى باشد . قوله : امّا فعله من المميّز : يعنى فعل اعتكاف از مميّز . قوله : كغيره : يعنى كغير الاعتكاف من العبادات الآخر . قوله : و اقلّه ثلاثة ايّام : ضمير در [ اقلّه ] باعتكاف راجعست . قوله : فمحل نيّته قبل طلوع الفجر : ضمير در [ نيّته ] باعتكاف راجعست .